opmerkingen? print deze pagina search
home
13.07.2003 » Zondag den 13de: op Hagelands avontuur


Voor de meeste Belgen is het momenteel volop komkommer-tijd, maar de triatleten blijven ook in de zomer zweren bij de koolhydraatrijkere spijzen en Isostar-drankjes. Kwestie van ook voorbereid te zijn op de straffe kost die ze af en toe te verwerken krijgen, zoals vandaag in Aarschot. In en om het hartje van het heuvelachtige Hageland stond de minder gebruikelijke 1/3 triatlon-afstand op het menu: 2000m zwemmen - 60km fietsen - 15km lopen.
Het afwisselende parcours in een groen kader, vandaag dan nog onder een blauwe hemel en een zuiderse zon, zijn zeker niet vreemd aan het groeiende succes van deze wedstrijd. De aantrekkingskracht van de triatlon had er dus ook dit jaar weer m??r dan 250 binnen- en buitenlanders toe bewogen om zich in te schrijven en te komen uitleven in Aarschot. Ik zou het zelf niet onmiddellijk verwacht hebben dat er in het "vlakke Vlaanderen", en dan nog zo dicht bij mijn geboortedorp Herent, zich zovele hellingen als van het Hagelandse kaliber te vinden zouden zijn. En toch. We leven in de veronderstelling dat we de TV moeten aanzetten om bergen in de Ronde van Frankrijk te zien, maar ik ben er zeker van dat Richard Virenque vandaag zijn hartje ook wel had kunnen ophalen in onze wedstrijd!

Uit ervaring (stages in het Zuiden van Frankrijk,...) weet ik van mezelf dat klimwerk op de fiets me wel ligt (in elk geval m??r dan vlakke parcours), en ik was dan ook wel benieuwd wat ik zou vermogen in deze wedstrijd. Anderzijds was stayeren (wieltjeszuigen) vandaag ook niet toegelaten. Ik was dus bij voorbaat zeker niet helemaal gerust in een goede afloop, gezien ook mijn flinke afgang in de nog iets langere halve triatlon van Brasschaat, nu 3 weken geleden. Sindsdien heb ik trouwens voor mezelf een knopje omgedraaid, en definitief mijn zinnen gezet het kortere werk: mijn capaciteiten komen immers in verhouding beter tot hun recht op de kwarttriatlons. De wedstrijd van vandaag was dan ook voorlopig de laatste langere wedstrijd waarin ik me zal laten zien. Omdat het echter zo dichtbij huis was ?n ik bovendien reeds ingeschreven was, heb ik de triatlon in mijn planning behouden.
Gezien de laatste gedachtenspelingen, geloof ik ook wel niet dat ik voor de volle 100% gemotiveerd aan de start verscheen. Ik zou wel graag eens winnen of op het podium staan, maar ik wist bij voorbaat dat dat dan toch niet voor vandaag zijn (behoudens mirakels natuurlijk... gek toch, dat we, als mens, daar toch soms nog een beetje rekening blijven mee houden...!).

De "Hageland Power Triathlon" was een zogenaamde "SP-points race". D.w.z. dat er voor het superprestige (SP)-klassement ongeveer de helft van het aantal punten te verdienen viel, ten aanzien van een "echte" SP-wedstrijd. De kwaliteit van het deelnemersveld was navenant: naast de vele recreanten toch ook een hele schare afgetrainde mannen, waaronder de Nederlandse levende triatlonlegende Rob Barel (o.a. zevenvoudig Europees Kampioen). Pardaens zou zeker geen kadokes krijgen, zoveel was zeker.


Om 12u30 werden we op gang geschoten. Mijn zwemmen viel flink tegen: ik verloor 2 kostbare minuten op "concurrenten" waarmee ik eerder dit jaar al vaker samen (of er zelfs v??r) aan wal kwam. Begrijpe wie kan. Daar kan mijn garnalenverstand in elk geval niet bij. Misschien ook weer ??n van die zovele mysteries van het leven?!
Mijn "wissel" van het zwemmen naar het fietsen was overigens ook niet wat het zou moeten zijn voor iemand die zich wil profileren op de kwart: na eersteklas geklungel om uit de wetsuit te geraken, liep Pardaens in het fietsenpark straal voorbij zijn fiets...!
Van het fietsen en het lopen mag ik echter tevreden zijn: ik heb in beide onderdelen op mijn niveau gepresteerd. Voor het fietsen wil dit zeggen dat ik de schade heb kunnen beperken tot enkele minuutjes op de leiders, en de bergjes vergingen me inderdaad ook beter dan de anderen in mijn gezelschap. In de derde discipline heb ik zorgvuldig mijn krachten gedoseerd, en eerder naar het einde toe er nog wat extra proberen uit halen; dat was goed voor een 2de looptijd. In het "overall"-klassement strandde ik daarmee op de 7de plaats (4de Belg). Het hele koersverloop, de bezetting van de koers, en het subjectieve belang van de koers voor mij in acht genomen, kan ik met dit resultaat wel leven...


En het leven gaat voort. Met niks dan kwarttriatlons nog voor den deze. Volgende week geef ik op de Nationale Feestdag rendez-vous in de SP van Vilvoorde (misschien krijg ik dan wel 3 kussen van burgervader Jean-Luc als ik win?). Op de kwart zou het toch ooit eens moeten gebeuren... Eerst zal ik mijn zwemtrainer nog eens "op het matje moeten roepen" (bij deze is hij al gewaarschuwd!), want mijn slechte zwembeurt van vandaag is niet echt goed voor "mijne moral"!
We shall see next week..., en jullie horen er nog wel van!

Geniet alvast nog van de komkommers,
Karel

 

Bookmark and Share

 

naar boven


e-visible {new media solutions}